
Etykietowanie jest jednym z istotnych etapów procesu konfekcjonowania produktów. Odpowiednio naniesiona etykieta pełni funkcję informacyjną, identyfikacyjną i marketingową, a jednocześnie wpływa na estetykę gotowego opakowania. W produkcji seryjnej ręczne naklejanie oznaczeń może jednak ograniczać wydajność i utrudniać zachowanie powtarzalności. Rozwiązaniem jest zastosowanie automatycznej lub półautomatycznej etykieciarki.
Dobór urządzenia zależy przede wszystkim od geometrii opakowania. Etykietowanie powierzchni płaskich wymaga innego sposobu aplikacji niż nanoszenie etykiet na butelki, słoiki czy inne opakowania cylindryczne. W pierwszym przypadku istotne jest precyzyjne pozycjonowanie etykiety na określonej powierzchni, natomiast w drugim – odpowiednie prowadzenie i obracanie opakowania.
Etykieciarki przystosowane do obsługi opakowań płaskich i okrągłych pozwalają zautomatyzować te operacje, ograniczyć udział pracy ręcznej oraz uzyskać powtarzalne rezultaty w kolejnych cyklach produkcyjnych.
Etykieciarka to urządzenie przeznaczone do automatycznego lub półautomatycznego nanoszenia etykiet samoprzylepnych na opakowania. W zależności od konstrukcji może obsługiwać jeden określony format opakowania albo kilka rodzajów produktów po odpowiednim przezbrojeniu.
W przypadku opakowań płaskich etykieta jest najczęściej aplikowana na jedną z płaskich ścianek produktu. Proces wymaga stabilnego ustawienia opakowania i precyzyjnego podania etykiety w wyznaczonym miejscu.
Przy opakowaniach okrągłych etykieta jest nanoszona na powierzchnię cylindryczną. W takim przypadku istotne jest zsynchronizowanie ruchu opakowania z podawaniem etykiety, aby uzyskać prawidłowe przyleganie materiału i ograniczyć ryzyko powstawania fałd lub przesunięć.
Urządzenie może pracować jako samodzielne stanowisko lub stanowić element większej linii produkcyjnej, współpracując między innymi z nalewarkami, zakręcarkami, transporterami i systemami znakowania.
Opakowania płaskie występują w wielu branżach, między innymi kosmetycznej, chemicznej, spożywczej i farmaceutycznej. Mogą to być prostokątne butelki, pojemniki, kanistry, pudełka lub inne produkty wyposażone w powierzchnię umożliwiającą aplikację etykiety.
W tego rodzaju zastosowaniach najważniejsze jest zachowanie właściwej pozycji opakowania podczas nanoszenia oznaczenia. Nawet niewielkie przesunięcie może powodować różnice w wyglądzie kolejnych produktów.
Proces etykietowania obejmuje kilka podstawowych etapów:
W zależności od konstrukcji maszyny docisk może być realizowany za pomocą rolki, szczotki lub innego elementu aplikującego. Jego zadaniem jest zapewnienie odpowiedniego kontaktu etykiety z powierzchnią opakowania.
Najważniejsze znaczenie mają:
W przypadku opakowań o nieregularnych kształtach konieczne może być zastosowanie dodatkowych elementów prowadzących lub stabilizujących. Warto również zwrócić uwagę na sztywność opakowania – cienkościenne pojemniki mogą wymagać innego sposobu docisku niż sztywne opakowania plastikowe.
Opakowania cylindryczne są powszechnie wykorzystywane do pakowania płynów, kosmetyków, produktów spożywczych i preparatów chemicznych. Należą do nich między innymi butelki, słoiki, fiolki oraz pojemniki o przekroju kołowym.
W ich przypadku etykieta musi zostać równomiernie naniesiona na powierzchnię o kształcie walca. Wymaga to odpowiedniego prowadzenia opakowania i synchronizacji ruchu aplikatora z ruchem produktu.
Typowy proces etykietowania przebiega następująco:
W zależności od konstrukcji urządzenia opakowanie może być obracane przez rolki, pasy boczne lub specjalny mechanizm pozycjonujący. Rozwiązanie powinno zapewniać stabilny ruch i równomierne przyleganie materiału etykietowego.
Nieprawidłowe ustawienie parametrów lub niewłaściwy dobór urządzenia mogą prowadzić do:
Aby ograniczyć ryzyko takich nieprawidłowości, należy prawidłowo dobrać elementy prowadzące, parametry transportu i sposób docisku etykiety.
Stopień automatyzacji urządzenia powinien odpowiadać skali produkcji, liczbie obsługiwanych formatów oraz organizacji pracy zakładu.
W rozwiązaniach półautomatycznych operator odpowiada za umieszczenie opakowania w strefie roboczej i uruchomienie cyklu aplikacji. Maszyna wykonuje właściwą operację etykietowania, co pozwala uzyskać większą powtarzalność niż przy całkowicie ręcznym naklejaniu oznaczeń.
Takie urządzenia sprawdzają się szczególnie w przypadku:
Automatyczne etykieciarki mogą pracować w sposób ciągły, bez konieczności ręcznego umieszczania każdego opakowania w strefie aplikacji. Produkty są transportowane do urządzenia za pomocą przenośników, a system sterowania synchronizuje podawanie etykiet z ruchem opakowań.
Rozwiązania te są szczególnie przydatne w zakładach realizujących produkcję seryjną, w których istotne są wysoka wydajność i ograniczenie udziału operatora w powtarzalnych czynnościach.
Automatyczne etykieciarki mogą również współpracować z innymi urządzeniami, tworząc zintegrowany system konfekcjonowania.
Dobór etykiety ma bezpośredni wpływ na jakość aplikacji i trwałość oznaczenia. Nawet prawidłowo dobrana etykieciarka nie zagwarantuje odpowiedniego rezultatu, jeżeli materiał etykietowy nie będzie dostosowany do powierzchni opakowania i warunków użytkowania produktu.
Najczęściej stosuje się etykiety samoprzylepne wykonane z papieru lub folii.
Są popularnym rozwiązaniem w przypadku produktów, które nie wymagają szczególnej odporności oznaczenia na wilgoć, ścieranie lub działanie substancji chemicznych. Mogą być wykorzystywane między innymi na opakowaniach produktów spożywczych i wybranych artykułów kosmetycznych.
Wykonane z tworzyw sztucznych etykiety foliowe mogą charakteryzować się większą odpornością na wilgoć, rozciąganie i uszkodzenia mechaniczne. Ich właściwości zależą od rodzaju zastosowanego materiału i kleju.
Są często wykorzystywane w przypadku opakowań kosmetycznych, chemicznych i produktów, które mogą być przechowywane w wymagających warunkach.
Klej powinien być dopasowany do materiału opakowania, jego faktury oraz warunków przechowywania. Istotne znaczenie mają temperatura aplikacji, wilgotność, obecność zanieczyszczeń i ewentualny kontakt z wodą lub substancjami chemicznymi.
Przy doborze materiału warto uwzględnić również kształt opakowania. Etykieta przeznaczona do płaskiej powierzchni może nie zachowywać się prawidłowo na mocno zaokrąglonej ściance.
Wdrożenie etykieciarki pozwala usprawnić proces oznaczania opakowań i uporządkować organizację produkcji.
Powtarzalność aplikacji. Automatyczny mechanizm podawania i docisku etykiety pozwala ograniczyć różnice w jej położeniu pomiędzy kolejnymi opakowaniami.
Zwiększenie wydajności. Automatyzacja eliminuje część czynności wykonywanych ręcznie i pozwala dostosować tempo etykietowania do pozostałych etapów produkcji.
Ograniczenie błędów. Stabilne prowadzenie opakowań i kontrolowane podawanie etykiet zmniejszają ryzyko nieprawidłowego oznakowania.
Lepsza estetyka produktu. Równomiernie naniesiona etykieta poprawia wygląd opakowania i ułatwia zachowanie jednolitego standardu wizualnego.
Możliwość integracji z linią. Etykieciarka może współpracować z urządzeniami do napełniania, zamykania, znakowania i pakowania zbiorczego.
Elastyczność produkcji. Odpowiednio dobrane urządzenie może obsługiwać różne formaty opakowań po wykonaniu wymaganych regulacji i przezbrojenia.
Dobór urządzenia powinien uwzględniać zarówno parametry opakowania, jak i wymagania dotyczące przebiegu całego procesu produkcyjnego.
Pierwszym krokiem jest określenie, czy etykieta będzie nanoszona na powierzchnię płaską, cylindryczną, czy też na opakowanie o bardziej złożonym kształcie. Należy przygotować informacje dotyczące wymiarów, materiału i stabilności pojemnika.
Ważne są szerokość, wysokość, kształt oraz docelowa pozycja etykiety. Parametry te wpływają na dobór głowicy aplikującej i mechanizmu prowadzenia opakowania.
Wydajność etykieciarki powinna odpowiadać prędkości pozostałych urządzeń w linii. Należy uwzględnić nie tylko maksymalną liczbę opakowań na godzinę, ale również czas potrzebny na przezbrojenie, uzupełnienie materiału etykietowego i regulację urządzenia.
Jeżeli zakład produkuje kilka rodzajów opakowań, istotna będzie możliwość szybkiej zmiany ustawień. Warto sprawdzić, które elementy wymagają wymiany, a które można regulować bez dodatkowych części.
Powierzchnia opakowania wpływa na przyczepność etykiety i sposób jej docisku. Należy uwzględnić między innymi materiał, chropowatość, ewentualne przetłoczenia i kształt ścianek.
Przed wdrożeniem należy przeanalizować wysokość transporterów, sposób przekazywania opakowań, dostępne miejsce oraz możliwości synchronizacji sterowania. Pozwoli to uniknąć problemów podczas uruchamiania kompletnej linii.
W wielu zakładach etykietowanie jest jednym z kilku etapów procesu konfekcjonowania. Opakowania mogą najpierw zostać napełnione produktem, następnie zamknięte, oznakowane, a na końcu przygotowane do pakowania zbiorczego.
Etykieciarka może współpracować między innymi z:
W takim układzie istotne jest zachowanie synchronizacji pomiędzy poszczególnymi stanowiskami. Prędkość podawania opakowań, moment aplikacji etykiety oraz sposób odbioru gotowych produktów muszą być dopasowane do wydajności całego systemu.
W przypadku planowania kompleksowej automatyzacji warto zapoznać się z ofertą linii produkcyjnych Autojet.
Dobór odpowiedniej etykieciarki powinien uwzględniać specyfikę produktu, geometrię opakowania, rodzaj etykiety oraz oczekiwaną wydajność. Inne wymagania występują przy aplikacji oznaczeń na płaskich powierzchniach, a inne przy etykietowaniu butelek i słoików.
Autojet oferuje rozwiązania z zakresu automatyzacji etykietowania, które mogą być dostosowane do wymagań konkretnego procesu produkcyjnego. Wybór właściwej konfiguracji pozwala uzyskać powtarzalne rezultaty, usprawnić przepływ opakowań i ograniczyć udział pracy ręcznej.
Jeżeli planujesz wdrożenie etykieciarki lub modernizację istniejącego stanowiska, warto przygotować próbki opakowań i etykiet oraz określić zakładaną wydajność. Na tej podstawie można dobrać odpowiedni sposób aplikacji i konfigurację urządzenia.
Sprawdź dostępne etykieciarki przemysłowe Autojet i dobierz rozwiązanie do wymagań swojej produkcji.






















